Event 5 – Contact
17 – 19 oktober 2025
Day 99 t/m 101 A.L. 2571
Langzamerhand begin ik me hier echt thuis te voelen! We hebben genoeg te eten. En iemand heeft recent een sauna gebouwd. Van dat soort dingen hebben we gewoon meer nodig! Want, ontspannen werkers zijn blije werkers – toch?
Al lijken de Koempels de laatste tijd alwéér wat depressiever. Als je mij vraagt: ze snappen hun straf eindelijk! En ook dat ding in Engineering, een brein in een alien high-tech container, was alléén nog maar aan het zeuren! Vraagt zich af “wat een mens is.” Nou, ik ben zelf niet zo van de filosofische kant. Voor mij is het duidelijk: een mens is een mens, een alien is een alien. En ik vind dat we de culturen ook beter gescheiden moeten houden. En kijk naar die Koku Interpreteurs – die kunnen ook veel te VEEL filosoferen als de dag lang is. Al schijnen ze soms wél dingen in de Void te horen of te zien? Ze hebben Marts dan ook dáár achtergelaten. Nou, ik ben geen Counselor, maar dat lijkt me een GOED idee! Is misschien therapeutisch…
Maar om te voorkomen dat we allemaal sámen depressief worden (echt niet leuk), doen we af en toe ook nog wél leuke dingen met z’n allen. Zoals speed-dating! Dat hielp mij in ieder geval om meer … Contact te maken. Trouwens, mijn collega Hilti zei dat ze het ook wel met één of twee van die Junto’s zou aandurven, hoor! Nee, niet op dezelfde avond, zei ze. En ook niet tegelijk. Nou, dat lijkt mij echt helemaal niets. En ik zou óók hopen dat die niet de hele dag over Kosmium gaan praten. Maar gelukkig zijn er wel voldoende andere dating keuzes:
Zo kwam er midden in de nacht nog een groep rare lui langs die zich Resonants noemen. En ik heb sinds landingsdag zo veel stress gehad. Dus hun voorstel om samen te dansen leek mij wel heerlijk!
Echter, de ontspanning moet ook niet te ver doorschieten: We moeten bijvoorbeeld niet allemaal tegelijk vakantie nemen! Het is prima als één van ons dat doet, en ik zou wat minder stress en meer feestdagen ook zeker waarderen. Maar we worden nog steeds af en toe aangevallen. En we hebben élke helpende hand nodig om analyses te doen. Of dingen te repareren. Of om de kolonie een beetje schoon te houden. En we moeten ook veel meer uitbreiden, nu we weten hoe je van A naar B reist, vind ik!
We hadden ook nog berekend waar de Seedpod is neergegaan. Maar toen we op die plek waren, was er niets, behalve een kapotte kar. Gelukkig konden de Engineers het repareren. Maar waar is dan de Seedpod? De Krazah en de Junto’s hebben het vast niet meegenomen. Ik weet ook niet hoe ver de Resonants iets met planten doen, want die hebben hun sap. Zou de Verrijzing die hebben opgehaald?
Wat we inmiddels wél hebben geleerd, is dat P-328 een diep verleden heeft. Zo was er een soort mechanisme waarmee je ineens op een andere plek leek te zijn. Geen idee hoe dat werkt, maar het werkt. En toen waren we… ergens? Er waren veel ingestorte gangen en veel technologie die we niet goed kennen, en wat takken en lekkere paddenstoelen. Blijkbaar hebben ze daar experimenten gedaan? Maar wie dat was of waarom: geen idee. En wat ben ik blij dat we de thuiscode niet zijn vergeten…
We zijn zelfs nog een tweede keer teruggegaan, want de nachtploeg had tunnels opgegraven. Maar die kwamen bloederig terug en ik weet niet waarom. Ik zou ook zéker zijn meegegaan om dit te onderzoeken, maar toen was ik aan het praten met een spin. Nee, niet die uit het bos. Ook niet die in Medbay. Maar ik heb de verhalen achteraf wel gehoord: er waren hele grote, hele enge en hele gemene Monsters. Als ik mee was geweest, dan had ik die gewoon neer gemept, hoor!!! Maar wat doen de Zoekers? Lef hebben! Contact maken. Proberen te praten. En natuurlijk gaat dat mis, je kunt die buitenaardse wezens toch nooit vertrouwen…
Ben wel benieuwd naar die plek, want misschien kunnen we daar nog leuke grondstoffen halen, om meer fabrieken te bouwen, uit te breiden, en dan de planeet verder te koloniseren. Want P-328 is van ons!!! Al heeft die nog steeds een nieuwe naam nodig. Maar we hebben een Founders Manual, dus er staan vast voorstellen in. En ik dacht dat de Originalisten hun studentencultuur op P-328 zouden voortzetten. Maar we hebben nog stééds geen xenobiochemie colleges, grappige feestdagen, of speciaalbier. Ik denk dat we P-328 veel meer zo moeten herstructureren zoals het op Aarde was.
Wat staat ons op deze planeet nog allemaal te wachten?
Nee, geen filosofie meer vandaag! Ik ga naar de sauna.
Event 4 – Learning the World
16 – 18 mei 2025
Day 83 t/m 85 After Landing 2571
Kom op, het is toch gewoon veel te druk op deze planeet.
Ik wil gewoon mijn pauze houden, maar de hele tijd is er wel íets.
Buiten de kolonie is het gevaarlijk. We hebben een plek gevonden met oude hologrammen… en helaas – alweer! – dode alfacrew leden. Dit keer kenden sommigen van ons de doden. Gelukkig heb ik mijn kinderen veilig op Aarde achtergelaten. Die hologrammen vertelden iets over een “museum”, maar wat was dat een gevaarlijke plek, zeg! Toen we er eindelijk uit waren, zagen we een soort toneelstuk met wezens met hoorns en een bloemetje. Geen idee wat dat betekende.
Binnen de kolonie is het óók gevaarlijk. We hebben met veel moeite een vergiftigde medekolonist kunnen redden. En dat ding is weer langs geweest! Ik vond Mixtio echt niet aardig, maar het is natuurlijk wel jammer dat we een dokter minder hebben. We hebben dokters nodig als de Verrijzing aanvalt – en dat deden ze nu ook weer. Ondertussen heb ik wel begrepen dat hun kamp bestormen een slecht idee is. Maar als iemand besluit aan te vallen terwijl ik net een slok koffie neem, vind ik dat écht niet fijn. Ik begin wel déjà-vu’s te krijgen, lijkt het. Of misschien ben ik te moe.
Weet je, deze synthetische koffie smaakt eigenlijk best lekker! Ik ben heel blij dat we het koffieprobleem hebben opgelost. Er zijn wat nieuwe mensen die kunnen boeren – ik bedoel: die de voedselverzorging eindelijk stabiel hebben gekregen. We hebben de hydroponics problemen opgelost, een deel van het bos neer gebrand voor akkerland en gewerkt met de bioreactor. We hebben al onze basisbehoeften gevuld, maar het is wel een beetje … nou ja, “basic”. Misschien kunnen de Verkenners daar verder aan werken.
Gelukkig ontstaan er langzamerhand wel goede structuren in de kolonie. Langzamerhand, want: tsjonge, … drie vergaderingen over hoe we de planeet noemen, en dan gaan we nog steeds voor “P-328”. Zucht. Staat er niets nuttigs in het handboek dan? En ik hoorde ook dat sommige Koempels aan het zeuren zijn. Goed – daar hadden ze een paar honderd jaar geleden over moeten nadenken, toch? Voordat ze al die dingen deden. Als je het mij vraagt, is het maar goed dat ze zo’n chip hebben. Hun taak is om hier te werken, maar ze drinken liever koffie. Doe ik ook hoor, maar… dat is iets anders!
Er zijn ook medekolonisten die van zichzelf zeggen dat ze diplomatiek zijn, maar die praten liever met aliens of gaan beesten jagen. Sommigen slaan daar echt in door, als je het mij vraagt. Ze noemen zichzelf ‘Alien Ambassadeurs’, maar het enige wat ze dan echt doen, is hun raket niet ver genoeg omhoog krijgen. En anderen vinden de Void nog steeds een interessante plek. Dat is ook wat de hersens in het potje zeggen. Een aantal van ons heeft dat ook praktisch getest. Weer anderen schreeuwen dat de Scheppers teleurgesteld in ons zijn. Soms denk ik echt dat sommigen hier dringend naar een Counselor moeten… Of misschien hebben we eens een vakantie nodig. Maar de hele tijd is er wel weer íets!
Wat staat ons op deze planeet nog allemaal te wachten?
Event 3 – Echoes of a Mind
11 t/m 13 Oktober 2024
Day 80 t/m 82 After Landing 2571
“Je moet een dagboek bijhouden op de nieuwe planeet”. Ik hoor het m’n familie nog zeggen. Niet dat het geen goed idee is hoor, ik snap best dat de historici uit de toekomst dit graag willen lezen. Nou, vandaag heb ik zowaar iets om te schrijven!
Het begon 2 dagen geleden met een hele lading nieuwe mensen die uit cryo kwamen, en linea recta naar de ziekenboeg strompelden. Bijkbaar zat er iemand op afstand met onze computers te klooien, maar volgens mij hebben een paar van onze lui dat gestopt. Daarna kwamen er in ieder geval niet meer zoveel nieuwe mensen bij, het begint hier best wel druk te worden in de kolonie. Een van de nieuwen, Beatrice, zegt dat Tex van Tex and The Blanks hier ook rondloopt, dus in ieder geval iemand met een beetje muziek smaak!
Ohja, die lui in het bos, De Verrijzing, is blijkbaar niet alleen met ons bezig, maar ze hebben ook een hele basis hier in de buurt gebouwd, en nemen daar allemaal Kinderen (dat zijn de inboorlingen hier) mee naartoe om… iets te doen. Dus natuurlijk hebben een paar lui van hier geprobeerd dat tegen te houden, maar dat ging niet zo goed. Nu zitten die Verrijzing daar nog, maar dat is echt niet mijn probleem.
En mocht je nou denken dat dat het was, er kwamen een paar mensen uit het bos aanlopen met, geen grapje, menselijke hersenen in een grote pot! Nee, dat lees je goed. Hersenen in een potje, die blijkbaar ook praat, en zegt dattie in de alpha-group zit. Ik weenie wat ik daar van moet vinden, dat moet je maar in iemand anders’ dagboek lezen.
En als je dacht dat dat het was, nee hoor. Die vriendelijke blauwe alien lui, de Krazah? Nou, die zijn dus helemaal niet zo vriendelijk. Ineens begonnen er, letterlijk, hoorntjes op ze te groeien en vlogen ze allemaal de kolonisten aan. Ik zou die lui er allemaal uit schoppen, maar nee, blijkbaar gaan we ze helpen omdat ze ons aanvallen? Dat doen we niet voor de verrijzing lui, dus ik snap er helemaal niks meer van. Nieuwe planeet, zelfde als de oude planeet.
Vandaag hoorde ik een paar mensen praten over een soort lichtgevende wolk die iemand aangevallen heeft, en toen onder de grond verdwenen is. Sommigen zeggen dat het een stofwolk was, andere dat het insecten zijn. En nee, dat zijn niet de giftige insecten die we zijn gaan fokken, maar andere. Misschien komen ze wel uit dat portaal wat die Koku het dorp in hebben gesleept!
Wat staat ons op deze planeet nog allemaal te wachten?
Event 2 – Superior to your own Former Selves
10 t/m 12 Mei 2024
Day 71 t/m 73 After Landing 2571
P-328 is een geweldige planeet.
We hebben alles wat we nodig hebben: landbouw in een kas, een rookoven om vlees langer houdbaar te maken, een opslag voor voedsel onder de bar, en een eerste omheining om de kolonie heen. De Koempels doen goed onderhoud. We hebben besloten om de paar weken nieuwe mensen wakker te maken, omdat het toch veel werk is om de kolonie hier verder op te bouwen.
Ik moet hierbij wel mededelen, dagboek, dat ik me liever niet buiten de omheining bevind – misschien met een uitzondering van de moestuin. Er gebeuren af en toe rare dingen. De spinnen lijken dichtbij de kolonie te komen bijvoorbeeld en er zijn nog steeds overal Druug, maar onze Jagers zeggen dat het geen probleem is.
Bayley van de Kinderen heeft ons geholpen om nieuwe kruiden te vinden en we hebben een nieuw soort thee gezet. Onze xenobiologen zijn druk bezig om elke centimeter en elke plant op deze planeet te onderzoeken. Maar het enige nuttige, een chocoladeplant of de juiste manier om (goede) koffie te maken, heeft tot zover nog niemand gevonden…
Maar ik zal niet zeuren: voor een wilde, onbekende planeet is het tot nu toe best ok hier – afgezien van een paar rare mensen van Aarde die hun Koempels meer als slaven houden. We hebben nog geprobeerd met die lui te praten, maar ze hebben voor onze ogen een van hun eigen Koempels door het hoofd geschoten! Zomaar. En met een van onze Koempels, een medekolonist, ging het in eens ook niet goed – tot een van onze dokters haar ging repareren. Het voelt als of deze mensen, de Verrijzing (zo noemen ze zich zelf) qua cultuur heel anders zijn dan wij.
En het is niet dat we geen interesse in de alfacrew hebben, maar we hadden het gewoon druk. Uiteindelijk konden we wel weer sporen vinden, op een afstand van ongeveer een uur looptijd. Maar met het gebrek aan de alfacrew zijn er zo veel verschillende meningen binnen de kolonie! We hebben met wat moeite een verkiezing gehouden. Maar er lijkt veel onenigheid te zijn over hoe we in de kolonie willen samenleven, en over de omgang met onze Koempels en de grondstoffen van deze planeet. Ik zelf zelf heb mijn twijfels of we als betacrew zonder het leiderschap van de alfacrew hier langdurig kunnen leven.
We hebben ook een oude faciliteit met hologrammen gevonden, die meer leken te weten over de mysterieuze kristaltechnologie die we soms tegenkomen. Alsnog is kristaltechnologie iets wat ik zelf niet begrijp. Misschien snappen onze ingenieurs het beter? Maar die vieren liever verjaardagen in de Void, lijkt het.
En P-328 is echt niet leeg: Er kwamen vriendelijke niet-menselijke bezoekers langs, de Krazah. En natuurlijk hadden ze blauwe huid! Net als de enkele Runarch, een andere soort Alien die ook langs kwam en die heel wijze leek. Kortom, onze eerste ontmoeting met Aliens ging heel goed! Het is leuk dat we niet alleen zijn. Maar het is ook eng, omdat we dachten dat P-328 leeg zou zijn…
Wat staat ons op deze planeet nog allemaal te wachten?
Event 1 – Another New Beginning
15 t/m 17 September 2023
Day 62 t/m 64 After Landing 2571
[23:10 D-62] Zo had ik me het niet voorgesteld. Wakker worden op zo een nieuwe planeet bedoel ik. Ik had verwacht dat de alpha crew een goed werkende basis opgezet zou hebben. Ik heb goede koffie verwacht. En een goed werkende douche. Maar toen we allemaal opeens wakker werden, was er niemand in de kolonie. Ergens kwam een zacht alarm van, de weinige barakken die al waren opgezet waren leeg. De alpha crew was verdwenen en niemand van ons had een idee wat er aan de hand was. We deden onderzoek en het leek als of de alpha crew overhaast is vertrokken: want niemand zou een science lab en med bay zo achter laten! En in de engineering lab troffen we alleen nog maar een skelet aan. In het bos bleken allemaal struikachtige wezens te zitten. Ze worden agressief als je te dicht in de buurt komt en schieten zelfs op je! Hoe kan dat nou? Waar komen geweren en kogels vandaan op een “onbewoonde” planeet? Naast de boze struiken zaten er gelukkig ook “normale” dieren en planten in het bos en ook deze zijn grondig onderzocht en geproefd. Was dat handig? Niet echt. Maar we zijn er nog… Gelukkig kon ik mijn verwonde hand met het enige ijsblok koelen, een houten kubus die de alpha crew heeft achtergelaten. Vreemd ding, maar het zal wel.
[20:45 D-63] En blijkbaar zijn hier nog meer mensen! En ik bedoel mensen-mensen! Ze noemen zich de kinderen van Tsi’krrrt. Ze zijn hier al zo lang als ze zich kunnen herinneren, maar leven redelijk primitief, dus hoe lang is dat dan eigenlijk? Ze worden beschermd door hun moeder die thuis is. Dat blijkt in de Void te zijn! Blijkbaar zijn er mensen door een soort portaal te gaan om met haar te gaan praten, maar ik moet er eigenlijk niets van hebben. En nu hopen dat de computers het binnenkort weer gaan doen, dan hoef ik dit niet meer met pen en papier te schrijven als een of ander beest!
[18:07 D-64] Eigenlijk wil ik er niet over schrijven, maar… we hebben drie mensen begraven. Het herinnerde me aan iedereen die ik thuis op Aarde heb gelaten. Ik mis mijn familie.
Wat staat ons op deze planeet nog allemaal te wachten?